تبليغاتX
آدمیزاده یا پری؟


آدمیزاده یا پری؟

آیا می آیی به دیدن این دل گرفته ترین دختر دنیا؟

باز هم سکوت می شود

            یکصدا سکوت می شوی

باز می زنم گره

      ریسمان انتظار را

              بر امید شعرهای تو

                           باز می شود دخیل من

                              باز می شوی غزل

سحر می شوم سبک سبک

     پادشاه سرزمین بیت های تو

                             در دراز سلسله

                                 مو پریش های شعرهای تو

                                              ...... اولین نبوده ام

                                                         واپسین قصه نیز

                                                         قطره ام میان ابرهای تو

باز هم سکوت می شوی

             باز هم شکستنی

               -شبیه دل-

                -شبیه بغضهای هر شبم-

                                   باز هم به دل نشستنی

نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم آذر 1388ساعت 11:51 توسط neda| |

ما می رویم
ما رهسپار دوردست
                مشتاق قله ایم
                         خورشید می خریم
                                        ما پا به پای هم


                                           تا انتهای جاده ی ایثار می رویم

                                                               غمگین ولی سترگ
                                                                      زخمی و استوار


آنجا در انتظار ماست

         گرمای سرکشش
            آغوش بر گشوده و لبخند بر لبش


ما می رویم

  مشتاق و بیقرار
       لبریز عشق یار
                                            آنروز می رسد
                                                     آنروز می رسیم

وقتی شغال رفت

     وقتی سپیده زد

      وقتی که پرکشید این زاغ دل سیاه

                                      از سرنوشت ما

                                             ما زنده می شویم

                                                      من شبنم سحر
                                                                 بر برگ آرزو
                                                                 .........

                                                                     تو قله ای بلند

                                                                        نزدیک آسمان
                                                                           همزاد آفتاب

نوشته شده در سه شنبه بیست و ششم آبان 1388ساعت 20:22 توسط neda| |

مثل لحظه های خوب کودکی، رفته ای و من هنوز
......باورم نمی شود:

این منم که اینچنین
        در نبود شانه هات
                  بی پناه و سر به زیر
                         بیقرار آشیانه گریه می کنم؟

نیستی ببینی ام که بی غرور
       بی تو تکیه گاه سنگی صبور
                                           بی اراده با نسیم،


                            -می روم مگر ببینمت-

                               می روم مگر بیابمت زلال
                                    می روم ز درد خواهشی محال

                                        ................


ای شبیه لحظه های کودکی!
                               رفته ای و دیدنم چه دیدنیست
                               رحم کن که قصه ام شنیدنیست

نیستی و نیستم به آن صبوریت
رفته از کفم دلم ز دوریت

  ..........

    دلشکسته رفته ای ولی بدان

                        -زین سپس-

                               که
                                   صادقانه گریه می کنم

رفته ای و در فراق دشت شانه هات
                                     عاشقانه
                                      عاشقانه
                                        عاشقانه.....
                                            گریه می کنم
نوشته شده در پنجشنبه سی ام مهر 1388ساعت 15:22 توسط neda| |

همیشه آمده ای تا به رخ بکشی

                  نبودنت

                        که زردترین فصل تاریخ  است

      نه  از زمین منی 

                  نه از ستاره ی دور

  نه اهل نیلی  باران، نه پاکی برف

بگو کجاست آخر  شکستگی ام؟

      بگو کجاست هوایی

                        که بوی تو را

                              حریص، جرعه به جرعه نفس  بکشم؟

از آن تو همه دنیا

            همیشه

               ولی

                  حریم گرم دوبازوت...

        سرزمین من است

      برو به هر کجا که تو خواهی

                  نگو که من از

                        حرارت آن سرزمین جدا بشوم

چقدر دلم

     -همیشه  و هر لحظه- 

        از خدا میخواست:

   که در افق، ته جاده

                  -در انتها-

            به  من برسی

        که با تمام نفس، با تمام وجود

              واژه شوم:

                    «بهانه ی همه شادی

                                    همه غم ها

                                        همیشه برایم عزیز می مانی»

نوشته شده در شنبه هجدهم مهر 1388ساعت 10:37 توسط neda| |

۱) در مورد روز کوهستان:

امروز و فردا به مناسبت روز کوهستان گروههای مختلف کوهنوردی به پاکسازی طبیعت و کوهستان می پردازند. هم فاله هم تماشا خیلی خوش می گذره اگه می تونید این فرصت رو از خودتون دریغ نکنید.

۲)در مورد تئاتر مهر هفتم:

تا هفت مهر در تالار قشقایی روی سن می ره. بر اساس فیلم مهر هفتم اینگمار برگمن.

داستان در مورد شوالیه ای است که بعد از ده سال از جنگ های صلیبی برگشته و با مرگ و مردمی طاعون زده رو به رو می شود.

شخصیت های داستان در جستجوی خدا هستند. در جستجوی حقیقت مرگ و از این نظر در تمام طول داستان مشابهت هایی میان خودتان و آدم های قصه حس می کنید. کشیش هایی که مردم را می فریبند و...

نوشته شده در پنجشنبه دوم مهر 1388ساعت 13:20 توسط neda| |


Design By : Night Skin

شيشه پنجره را باران شست از دل من اما چه کسي نقش تو را خواهد شست؟

قالب و كدهاي جاوا خطاطي نستعليق آنلاين